Back

#ACS2016

Mijn verzorgers kleden vanochtend een vleesgeworden ochtendhumeur aan. Goeiedag zeg, alsof ik min drie koppen koffie op heb. Nergens zin in vandaag. Taxi in getakeld worden met fikse tegenzin, die een beetje smelt als Iris en Zoë instappen. Kijkend naar hun geginnegap onderweg naar Amsterdam word ik bijna tegen wil en dank vrolijk. “Jij bent een gekkie.” “Neejij!” “Neejij!” (382 keer, afgewisseld met welnietwelnietwel!) “Jij bent een lolbroek en ik een gekkie.” Kinderen en dronkelappen spreken de waarheid.

Het MEA terrein gonst. Energie, positiviteit, saamhorigheid zit in de lucht; mijn beademapparaat zuigt het op en pompt me ermee vol. De rit naar de grote centrale tent is een waarlijk feest der erkenning! Beetje vreemd (maar wel lekker) dat we vaker herkend worden dan herkennen. ‘t Went nooit dat ik alleen kan terugknippren, dus bij deze: hoi terug, Santi, Helen, Ineke, Glennys, Renee, Wilma (zonder Rob… shit), Elvin, Shukry, Bente, Marielle, Mees, Marc tH, Joris, eh… en iedereen die ik vergeet! En passant hoor ik dat het recordbedrag aan donaties van vorig jaar alwéér overstegen is! Daar is bloed, zweet en tranen voor nodig geweest…
Ah! daar is het Accenture team!! Ronald leidt de groep met verve, we maken een groepsfoto en ik neem me heilig voor om naderhand alsnog alle twintig namen uit mijn hoofd te leren, in plaats van de vijf ofzo die ik goed ken. Omringd met collega’s voel ik me bevoorrecht deel uit te mogen maken van wat voelt als mijn tweede familie. Ik hoor dat er serieuze spierbundels bij het team gekomen zijn. De hegemonie van Pieter Paul wordt dus voor het eerst bedreigd!!
Iets later zie ik bij de start wave na wave van zwemmers het water in springen. Af en toe herken ik een naam of gezicht. Het weer is schitterend, we genieten van de zon. Waarom kom ik niet vaker buiten? Dit is heerlijk!
Vlak voordat de terugtaxi zich aandient hoor ik dat Pieter Paul toch weer de snelste was. WTF. Zou hij onderweg op een waterscooter geklommen zijn? Ik realiseer me dat hij sneller zwemt dan ik rijden kan! Tijdens het inladen van de taxi betreur ik dat het voor mij alweer voorbij is. Wat een topdag! Als ik volgend jaar nog leef vind ik een manier om er van vroeg tot laat bij te zijn.
11 replies
  1. Petra van 't Hof
    Petra van 't Hof says:

    Geweldig, dit verslag. Dit maakt dat de deelnemers weten waarom ze dit doen. Ik hoop echt dat je er volgend jaar nog bij bent!

    Reply
  2. Nel de Waal-Brockhoff
    Nel de Waal-Brockhoff says:

    Mooi Garmt, Allereerst dat je er bij kon zijn.Met je lieve mensen om je heen .
    Ook jij bent een kanjer.Je was er bij om ze aan te moedigen.
    Ook ik heb genoten van de dag voor de eerste keer ALS vrijwilliger. Het ga jullie goed. Tot een volgende keer.

    Reply
  3. Santi
    Santi says:

    Hoi Garmt goedemorgen! Ik heb net je weblog gelezen. Ja, gisteren was inderdaad een groot succes. En wat me meer heeft gedaan, is dat ik jou ben tegengekomen. Hoe groot is de kans nu dat ik een bepaald persoon tegenkom in die hele menigte??? Zo goed als nihil! En helemaal als we niet van tevoren hadden afgesproken. Maar het lot wilde dat we elkaar tegenkwamen en zo geschiede het! Het was best wel raar want toen ik je eerst zag, had ik er geen erg in, totdat ik dacht: wacht eens even… Ik keek om en dacht: eh, nee. Ik keek nog een keer om en dacht: zal het wel niet? Ik liep verder en dacht, nee ik moet toch even vragen, en warempel! Ik ben blij dat ik je tegen ben gekomen. Ik heb je vriendin en dochtertje gezien, die me deed denken aan de mijne die nu 2 jaar en 3 maanden is (hoe oud is die van jou?). Het zwemmen verliep voorspoedig en het is zeker voor herhaling vatbaar! Ik verheug me op 2017. Groetjes en we houden contact. Santi

    Reply
  4. Lisette
    Lisette says:

    Mooi verhaal. Ik was er ook maar mijn man vond de confrontatie te heftig dus was er helaas niet bij om onze dochter en nichtje aan te moedigen.wij konden onze dochter mooi volgen en wat genoten zij.Mij gaf het zo’n eerste keer toch een dubbel gevoel om er bij te zijn
    Zolang je er niets mee te maken hebt kom je er ook niet.
    Ik hoop van harte dat je er volgend jaar weer bij kunt zijn
    Dan zoek ik je ook op😂😂

    Reply
  5. Manon Groepenhoff
    Manon Groepenhoff says:

    Wat tof dat je er weer bij was! Daar had ik al op gehoopt! Helaas heb ik je niet kunnen ontmoeten want de kids Swim start vanaf de Hermitage!
    Kom je volgend jaar kijken hoe de kids via een glijbaan te water gaan? Dan doen mijn zoon en ik weer mee. Deal? 👊🏽

    Reply
  6. Jan-Joost
    Jan-Joost says:

    Fantastische blog, dank voor het delen – echt, direct & mooi – net als je boek! Inspiratie voor velen binnen en buiten Accenture!

    Jan-Joost Oostenbrink

    Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *